23.01.2012 .. Onlangs verkoos het prestigieuze Amerikaanse weekblad Time “de demonstrant” tot persoon-van-het-jaar 2011. Een brede omschrijving, die volgens de redactie zowel sloeg op de Arabische revoluties, als op de “indignado’s” en de bezetters van Wall Street, en eigenlijk op alle activisten die dat jaar op straat zijn gekomen om onrechtvaardigheid aan te klagen en dictaturen omver te werpen.De media, ook de Vlaamse, huppelden vrolijk mee in de indignado-hype, zonder er echter de ironie van te beseffen. Want hebben wij, Vlamingen, zelf niet een hoop goeie redenen om razend “indignado”, om gloeiend “verontwaardigd” te zijn over wat er zich in dit land afspeelt? Laat dat onze eerste V van vandaag zijn: de V van verontwaardiging.Ik weet niet of ze bij Time ook de fameuze, grotendeels door onze partij bevolkte betoging in Linkebeek van 18 september voor ogen hadden, waar duizenden Vlamingen demonstreerden tegen de francofone annexatiepolitiek in de Rand rond Brussel. En waar de VRT wanhopig en tevergeefs pro...Lees meer
Fractievoorzitter Paul Meeus stelde op de gemeenteraad van maandag 29 juni volgende vraag:
Er was op een vorige gemeenteraad uitdrukkelijk toegezegd door de burgemeester – met instemming van het schepencollege - dat alle politieke fracties op adviserende wijze zouden betrokken worden bij de inzage en de bespreking van de diverse ontwerpen in het kader van de heraanleg van de markt. Op woensdag 24 juni wordt op commissie 3 evenwel meegedeeld dat de keuze reeds werd gemaakt en een en ander reeds werd besproken. Tevens werd er op navraag van enkele commissieleden door een ambtenaar meegedeeld dat klaarblijkelijk de fracties terzake niet werden uitgenodigd.
Kan het college een deugdelijke uitleg geven waarom de door het college bevestigde afspraak niet werd nagekomen? Waarom heeft de schepen tijdens de commissie niet formeel de verantwoordelijkheid op zich genomen? In hoeverre kunnen wij in de toekomst nog voortgaan op formele en genotuleerde toezeggingen van het schepencollege?
Het college kon niet anders dan de feiten toegeven en bood zelfs zijn verontschuldigingen aan. Maar natuurlijk was het kwaad geschied. De procedure loopt en de klok kan niet meer teruggedraaid worden. En acherna hinken met nog wat informatie, heeft nog weinig zin. Het Vlaams Belang stond er dan ook op als oppositiefractie ernstig genomen te worden en de kansen te krijgen om constructief oppositie te kunnen voeren. Als dat niet kan, wil het Vlaams Belang altijd wel een tandje bijsteken om nóg scherper en nóg intensiever uit de hoek te komen. Communicatie is zeker niet de scherpste discipline van dit college, dat bleek dus nog maar eens. Bovendien kan het volgens ook niet dat de oppositie welwillend gehoord wordt enkel als men zelf dik in de problemen zit, bijvoorbeeld bij procedurefouten of als de meerderheid niet in aantal is op de zittingen... Als men op onze constructieve houding wil blijven rekenen, zal men duidelijk moeten tonen dat men ons - en bij uitbreiding de hele oppositie - ernstig neemt.